Subscribe to Wyślij kwiaty Subscribe to Wyślij kwiaty's comments

Posts tagged ‘paproć’

Paprocie to niepozorne kwiaty, które zdobią wiele domów i mieszkań. Jednak nie są to kwiaty w dosłownym sensie, ponieważ przez kwiaty człowiek rozumie zazwyczaj przepiękne i kolorowe pąki i kwiatostany. Paproć to niezwykły kwiat, który znajduje miejsce wszędzie. Pomimo swojej niepozorności i wydawało by się całkiem przeciętnemu wyglądowi, paprocie mają całkiem spore grono wielbicieli wśród ogrodników jak i zwykłych ludzi, którzy lubią roślinami upiększać swoje mieszkania. Uprawa paproci doniczkowych nie jest zbyt skomplikowana i trudna. Mogą uprawiać ją nawet ci, którzy twierdzą, że nie mają tak zwanej ręki do kwiatów.

Paprocie są z natury roślinami leśnymi, porastają one wilgotne lasy tuż przy samej ściółce. Kwiaty te nie są wymagające i czasochłonne w uprawie. Uprawiać je to nie żadna filozofia i trud. Paprocie potrzebują przede wszystkim odpowiedniego miejsca. Ze względu na pochodzenie tej rośliny, nie należy stawiać jej w mieszkaniu w miejscu bardzo nasłonecznionym, ponieważ paprocie tego nie lubią i mogą uschnąć. Powinny natomiast stać w miejscu, gdzie światło nie pada bezpośrednio na nie. Ziemia powinna być stale wilgotna ale w żadnym wypadku nie przemoczona dlatego, że paprocie nie lubią dużo wody. Doskonałym środowiskiem dla nich jest środowisko wilgotne a ziemia powinna być lekko kwaśna Należy także pamiętać, żeby nawozić paprocie. Odpowiednią porą nawożenia jest wczesna wiosna i kontynuowanie tego do późnej jesieni. Wynikiem takiego dbania o nie i nawożenia nie będą żadne imponujące kwiaty. Paprocie nie kwitną, wytwarzają za to wypukłe zarodnie, które wyglądają jak małe pęcherzyki po spodniej części liścia.

Paprocie jak się okazuje nie są niczym skomplikowanym, każdy może je uprawiać w zaciszu swojego domu. To dzięki nim, mieszkania nabierają pięknego, żywego, zielonego koloru i stają się przyjazne dla domowników. Dzięki kwiatom doniczkowym człowiek ma szansę małego obcowania z naturą, poznawania jej cudów. Dzięki nim każdy ma kawałek własnego,